Romeinse wegen epigrafisch

Het bestaan van Romeinse wegen wordt vaak bevestigd door zogenaamde mijlpalen. Miliaria of mijlpalen zijn over het algemeen grote, ronde zuilen, tot drie meter hoog, die werden geplaatst op een vierkante basis. De oudste exemplaren dateren van de 3de en het begin van de 2de eeuw v. Chr. Zij werden toen nog niet iedere mijl geplaatst, maar stonden enkel op de belangrijke oriënteringspunten. Van de eerste eeuw v. Chr. tot aan het begin van de regering van Augustus is geen enkel exemplaar bekend. De grote massa van mijlpalen stamt uit de keizertijd, de periode dat het wegennet in de provincies werd uitgebouwd en vorm kreeg. In de loop van de 3de eeuw werden deze mijlpalen steeds kleiner en ook de kwaliteit van uitvoering ging achteruit. Meer dan 4.000 bleven er bewaard. Circa 700 mijlpalen zijn afkomstig van het gebied tussen de Pyreneeën, de Rhône en de Rijn. Hiervan bleven er een kleine 500 bewaard. Voorzichtige berekeningen ramen het oorspronkelijk aantal mijlpalen in de Gallisch-Germaanse provincies op zowat 30.000 exemplaren.